Αυτό το θέμα περιέχει 15 απαντήσεις, έχει 2 φωνές, και ανανεώθηκε τελευταία από  Athanassiou N 5 μήνες, 4 εβδομάδες πριν.

  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #94664
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Ξεκαθαρίζω ότι από τη λέσχη αυτή έχω φύγει εδώ και κάμποσα χρόνια όταν ένιωσα πως οι δρόμοι μας δεν ήταν πια παράλληλοι. Πάρα ταύτα διατηρώ πολύ καλές σχέσεις με τα παιδιά.

    Έτσι αποφάσισα να πεταχτώ μια μέχρι τη Βουλγαρία όπου η τοπική λέσχη προσπαθούσε να σπάσει παγκόσμιο ρεκόρ αριθμού Yamaha tdm στο ίδιο μέρος.

    Εδώ κάποιος θα μπορούσε να πει σπουδαία τα λάχανα, και να έχει και δίκιο αλλά δεν είναι εκεί το θέμα φυσικά.

    Το ραντεβού ήταν πρωί στα γκούντις, στα διόδια, τα οποία ήταν κλειστά και έδιναν καφέ από ένα παραθυράκι κάτι πολύ νυσταγμένοι υπάλληλοι.

    Φυσικά όλοι άργησαν και καθυστέρησαν ακόμα πιο πολύ γιατί ένα TDM είχε πρόβλημα, στα πηνία όπως αποδείχτηκε αργότερα και πετάχτηκε ως το συνεργείο για επισκευή.

    Μας βρήκε πάνω αργότερα.

    Το ανέβασμα ήταν δραματικά βαρετό και φυσικά πολύ άσχημα οργανωμένο αφού στα ραντεβού με τους Βολιώτες και τους Θεσσαλονίκης φτάσαμε καθυστερημένα και δεν βρήκαμε κανέναν.

    Tεράστιες οι στάσεις για ανεφοδιασμούς και γενικά ρυθμός… Ποιος ρυθμός?

    Θέλοντας και μη έκανα συγκρίσεις με το παρελθόν που όλα δούλευαν ρολόι αλλά πραγματικά δεν μ ενδιέφερε πια.

    Δική τους ήταν η λέσχη, δική τους και η βόλτα και στο κάτω κάτω αν δεν μου άρεσε μπορούσα να φύγω. Δεν κρύβω ότι το είχα σκεφτεί για την περίπτωση που δεν περνούσα καλά.  Δεν ένιωσα ποτέ όμως έτσι και έτσι συνέχισα όσο μπορούσα μαζί τους.

    Όπως είπα και πιο πάνω, όλα αυτά λίγη σημασία είχαν γιατί στο κάτω κάτω Βουλγαρία είχα πάει αρκετές φορές, είχα μαζί το φίλο μου το Μηνά που εκτιμώ πολύ και κανένα σχέδιο ή περίπου.

    Είχα σκεφτεί πως αν μπορούσα να πάω στο μοναστήρι της Ρίλα και στο Μελνίκ θα ήταν καλά. Αν όχι θα ήταν για άλλη φορά.

    Δεν είναι και προορισμοί ζωής αυτοί. Απλά θα έκανα την πλάκα μου με τα παιδιά από την Ελλάδα και το εξωτερικό που θα πήγαιναν εκεί

    • Το θέμα τροποποιήθηκε 6 μήνες πριν από  Athanassiou N
    • Το θέμα τροποποιήθηκε 6 μήνες πριν από  Athanassiou N
    1+
    #94671
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Φτάσαμε το απόγευμα αργά (πάλι καλά) αρκετά κουρασμένοι και πηγαίναμε πολύ αργά γιατί ο οδηγός ο Βούλγαρος Δημηταρ είχε ακούσει για ατυχήματα από τους άλλους Βούλγαρος και φοβόνταν. Κατ εμέ χωρίς λόγο αλλά δεν μου έπεφτε λόγος. Δικό του το πάρτι.

    Δύο πράγματα μου έκαναν εντύπωση όμως

    • Από τους 4 Τούρκους που προσπάθησαν να φτάσουν Βουλγαρία μόνο ένας τα κατάφερε. Οι άλλοι τράκαραν στο δρόμο σε ξεχωριστά περιστατικά.
    • Οι Βούλγαροι είναι ευθυνόφοβοι, τρέμουν την αστυνομία –που είναι πολύ πιο σοβαρή απ τη δική μας- και γενικά προσέχουν να μην βρουν το μπελά τους.

    Πρακτικά πάει να πει 50 60 το τελευταίο κομμάτι.

    Το μέρος όμορφο μέσα στα βουνά και το πράσινο και η 1η εντύπωση είναι ότι τα πιο πολλά μηχανάκια ήταν παλιότερα μοντέλα που οι κάτοχοι τους –όχι μόνο ανατολικοί- τα κρατούσαν σε άριστη κατάσταση.

    Υπήρχαν ακόμα 8,5 1ης γενιάς.

     

    Στην Ελλάδα οι μοτοσυκλέτες αυτές έχουν απαξιωθεί και δεν τους δίνει κανείς καμιά σημασία πια. Όλοι θέλουν νέα μοντέλα.

    Εκεί είχαν άλλο βάρος πάντως και οι ξένοι έδειχναν να γουστάρουν πολύ και κυρίως να περνάνε καλά ΜΕ ΟΤΙ ΕΙΧΑΝ

    Ο Αυστριακός φροντίζει τη μοτοσυκλέτα του με αγάπη.

     

    Η αρρώστια του καστομάιζινγκ έχει φτάσει κι εκεί φυσικά.

     

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες, 2 εβδομάδες πριν από  Athanassiou N.
    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες, 2 εβδομάδες πριν από  Athanassiou N.
    1+
    #94674
     PaNoS 
    Συμμετέχων

    Ωραια, ελπιζω να εχει και λιγη ακομα συνεχεια το ταξιδιωτικο… 🙂

    εχω παει μερικες φορες Βουλγαρια, αλλα ποτε με μοτοσυκλετα… με τραινο και πουλμαν… και με βαπορι φυσικα…
    πρωτη φορα πηγα με τραινο, 16 χρονων το 1984 χειμωνα, επι σοσιαλισμου, να μπαρκαρω σε ενα βαπορι, φορτηγακι, και εμεινα 2 μηνες εκει μεχρι να φορτωσουμε…………

    δωσε πραμα…

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες, 2 εβδομάδες πριν από  PaNoS.
    1+
    #94684
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Κάπου εδώ κατάλαβα ότι η φωτογραφική μηχανή κάνει ff οπότε αρχίζω να παίζω με όσο πιο κλειστά διαφράγματα μπορώ. Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν bf στο 50mm Άβυσος η ψυχή του Ιάπωνα  .

    Κάποιες φωτογραφίες όμως χάθηκαν.

     

    Το απόγευμα όλοι ήταν χαλαροί πίνοντας μπύρες.

    Ξεκούραση από το πολύωρο ταξίδι

     

    0
    #94685
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Κάποια στιγμή έφτασε και ο… Ιστορίας.

    Ο Ρομπερτίνο από τη Β Ιταλία.

    Σε αντίθεση με τους Τούρκους αυτός είναι σκύλος μαύρος.

    Έφτασε μετά από 2 μέρες καταρρακτώδους βροχής, όπου το νερό πέρασε μέχρι και μέσα στις βαλίτσες

    της μηχανής. Δεν κώλωσε πουθενά όμως κι έφτασε σχεδόν στην ώρα του.

    Παραπονιόταν ότι στο δρόμο δεν είδε ΤΙΠΟΤΑ παρά μόνο βροχή. Ούτε στη δίπλα λωρίδα δεν έβλεπε.

    Στη φωτογραφία τους πσσσαρώνει ότι θα του πέσει το κράνος αλλά πάντα έτσι το φοράει όταν κουβαλάει τα

    μπαγκάζια του.

     

     

    1+
    #94686
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Το βράδυ ήταν το βαρετό μέρος της ιστορίας.

    Ανταλλαγή βραβείων, συχνά κακόγουστων και άνευ σημασίας και ουσίας

    και μετά γλέντι.

    Εδώ οι 2 βραβεύσεις που είχαν κάποιο νόημα. Οι κοπέλες που είχαν έρθει με τις δικές τους μηχανές.

    Μια Ρουμάνα και μια Ελληνίδα.

    Με τη Ρουμάνα γίναμε φίλοι. Η άλλη απλά χάθηκε.

    Ο γελαστός τύπος είναι ο Δημητάρ, ο ευγενέστατος Βούλγαρος οδηγός μας που 3 μέρες έλιωσε να τρέχει εδώ κι εκεί.

    Η Τάνια από τη Ρουμανία. Γερό ποτήρι (πολύ)

     

    Ο τύπος αριστερά είναι ο Βεσελίν που χάρη σ αυτόν έγιναν όλα.

    Την επόμενη μέρα έκλαιγε από χαρά και συγκίνηση.

    Σπανίζουν τέτοια παιδιά.

     

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες, 1 εβδομάδα πριν από  Athanassiou N.
    1+
    #94687
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Λένε ότι στο γλέντι μπορείς να καταλάβεις πολλά απ τους ανθρώπους.

    Οι Βούλγαροι λοιπόν είναι αληθηνοί ρόκερς γιατί Αγγλικά μπορεί να μην ξέρουν αλλά

    ήξεραν όλους τους στίχους από τα ροκ κομμάτια (και το νόημα)

    Μετά το έριξαν σε κάτι Βουλγάρικα Καλαματιανά.

    Στη φωτογραφία η Ελληνίδα συνοδηπόρος (ξέχασα πως τη λένε) και ένας ιστορικός γεροντόσαυρος

    από το TDM Hellas ο Μηνάς.

    Τολμώ να πω φίλος και να το υπερηφανευτώ.

     

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες πριν από  Athanassiou N.
    1+
    #94689
     PaNoS 
    Συμμετέχων

    Με το γερο ποτηρι την Ρουμανα, θα καναμε καλη παρεα…. 😀

    1+
    #94716
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Παρέλειψα να σας πω ότι το ξενοδοχείο που μέναμε ήταν στο Μπάνσκο.

    Την επόμενη μέρα λοιπόν είπα να πεταχτώ ως το μοναστήρι της Ρίλα που ήταν εκεί κοντά.

    Οι Βούλγαροι δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να πάρουν την ευθύνη να μας πάνε  κι έτσι μόλις τους το είπαμε άρχισαν κάτι να πάμε σ ένα εδώ κοντά και κάτι τέτοια.

    Τους ξεκαθάρισα ότι εγώ θα πάω και τελικά ήρθαν και οι 2 ρκ των διοργανωτών μαζί.

    (με 60 πήγαμε πάλι)

    Η Ρίλα είναι ένα μοναστήρι που υπάρχει από τον 10 αιώνα και που κράτησε την πίστη των Βούλγαρων ζωντανή κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

    Έχει μια τρομερή βιβλιοθήκη με πολλά σημαντικά χειρόγραφα ενώ πολλά έργα τέχνης υπάρχουν εκεί.

    -Για λόγους βλακείας δεν πήγα στο μουσείο, μου είχαν τελειώσει τα λεφτά και δεν έπαιρναν πιστωτική οι Χριστιανοί. ΜΟΝΟ ΚΑΣ. Επιφυλάσσομαι όμως να επιστρέψω.

    Οι κτηριακές εγκαταστάσεις πάντως είναι 8800 τμ και είναι αφιερωμένο στον Άγ. Γιάννη (Το Βούλγαρο, άλλος αυτός)

    Φυσικά οι σκοποί μάλωσαν τους Έλληνες γιατί φώναζαν, ενώ οι Ασιάτες με απίστευτο θράσος έμπαιναν μπροστά στη φωτογραφική μηχανή ενώ φωτογράφιζα.

    Άραζαν μπροστά στα αξιοθέατα για ώρα εκνευρίζοντας όλους τους άλλους που περίμεναν να βγάλουν φωτογραφίες.

    Κανονική διαχείριση ένα πράγμα.

    Πάντως άξιζε η επίσκεψη

     

     

    Αγιογραφίες εξωτερικά του ναού και η κόλαση πάντα παρούσα.

    Οι Βούλγαροι κορόιδευαν.  Να είναι άραγε λόγω κομμουνισμού?

    Παπάς και παπαδάκι (τρομαχτική φάτσα ο μικρός)

     

     

    Αφού δεν φεύγεις ας βγάλουμε μαζί φωτογραφία

     

     

     

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες πριν από  Athanassiou N.
    0
    #94717
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Η Βουλγαρία την Άνοιξη είναι καταπράσινη. Η διαδρομή για τη Ρίλα μέσα απ τα βουνά εξαιρετική. Όλα είναι πεντακάθαρα.

    Ο Ελληνικός λόχος φωτογραφίζεται στο πράσινο

     

    Επιστρέψαμε το μεσημέρι στο ξενοδοχείο γιατί απόγευμα είχε καταμέτρηση των μηχανών και

    προσπάθεια να γίνει παγκόσμιο ρεκόρ.

    Οι Βούλγαροι έδειχναν να τους απασχολεί πολύ, εμένα σχεδόν καθόλου

    αλλά χαιρόμουν να τους βοηθάω. Τζάμπα είναι να κάνεις τους άλλους χαρούμενους! (ή όχι?)

    0
    #94742
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Η ατμόσφαιρα ήταν υπέροχη. Όλοι έδειχναν ευτυχείς, ήθελαν πολύ να σπάσουν το ρεκόρ.

    Εγώ απορούσα. Το Yamaha TDM900 είναι ένα μοντέλο που έχει βγει απ την παραγωγή.

    Γιατί να είναι τόσο σημαντικό για αυτούς να κάνουν παγκόσμιο ρεκόρ μάζοξης ???

    Μέσα στην γενική ευθημία ξεχάστηκα κι εγώ κι για λίγο έγινα μέρος σε κάτι που δεν

    μπορούσα να καταλάβω.

    Μ άρεσε όμως. Οι απλοί αυτοί άνθρωποι διασκέδαζαν και ένοιωθαν ευτυχία με το τίποτα.

    ΑΝ οδηγείς τέτοιο μηχανάκι στην Ελλάδα θα γελάσουν μαζί σου. Εκεί… Δε γέλασε κανείς κοροϊδευτικά, όλοι

    όμως γελούσαν από ευτυχία.

    Η μοτοσυκλέτα μου καταμετρήθηκε μαζί με όλες τις άλλες και μου κόλλησαν αυτό το αυτοκόλλητο.

    Δεν θα το επέτρεπα υπό άλλες συνθήκες. Δεν μ αρέσουν τα στίκερς πάνω στη μηχανή μου.

    Ήταν όμως τόσο χαρούμενοι που άντε να τους πεις όχι.

    Έδειχνε να είναι ένα μεγάλο κλαμπ.

     

     

    0
    #94743
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Κάποια στιγμή η καταμέτρηση τέλειωσε και το ρεκόρ είχε σπάσει.

    235 TDM στο ίδιο σημείο.

    Οι διοργανωτές έκλαιγαν !

    Δυστυχώς δεν είχαν λεφτά να πληρώσουν το Γκίνες να το καταγράψει!

    Σιγά μην κλάψω όμως!!!!

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες πριν από  Athanassiou N.
    0
    #94744
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Λίγες φωτό ακόμα….

    0
    #94745
     Athanassiou N 
    Συντονιστής

    Και κάπου εγώ η ιστορία τελειώνει

    Την επόμενη μέρα δεν πήγα για φαγητό στη Θεσσαλονίκη που με κάλεσαν.

    Δεν πήγα καν στο Μελνίκ.

    Πήρα το δρόμο για Αθήνα μαζί με το φίλο μου το Μηνά.

    Πληρώνοντας την ακριβή βενζίνη που είναι χειρότερη κατά πολύ απ τη Βουλγάρικη

    Πληρώνοντας πανάκριβα διόδια σε μια εθνική που έχει κάνει κι αυτή ένα νέο ρεκόρ…

    173 χλμ ως τον επόμενο σταθμό ανεφοδιασμού

    που παρεμπιπτόντως λειτουργεί με μειωμένο προσωπικό που τρέχει και δεν προλαβαίνει.

    (μια κοπέλα για όλα)

    Κανονική διαχείριση δηλαδή (που είπα και πιο πάνω)

    Μακάρι να επέστρεφα πάλι για ένα μικρό έστω ριπλέι…

     

     

     

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 6 μήνες πριν από  Athanassiou N.
    0
    #94752
     PaNoS 
    Συμμετέχων

    Σιγα μην ερχοτανε το Γκινες για 235 Τδμς….  😛

    0
Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 1 έως 15 (από 16 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.

Επικοινωνία

Επικοινωνήστε μαζί μας εύκολα και γρήγορα!

Sending
ή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

ή    

Forgot your details?

ή

Create Account